Genel Bebek/Çocuk Bakım
19 Şubat 2018

Çocuklara Ceza Vermemeliyiz !

2 Saatlik sporla fazla kilolarınızı verebilir misiniz? Bir gecede İngilizce konuşmayı öğrenebilir misiniz? Hayır. Bunlar için belirli bir emek sarf etmeniz gerekiyor. Çocuklarda da davranış değişikliğini hemen bekleyemeyiz. Bu bir süreçtir ve emek vermeliyiz.

IQ kadar (EQ) Duygusal Zeka da önemlidir.

İnsanın birinci gelişim ihtiyacı duygusal gelişimidir. Sonra sosyal gelişimi, sonra ise bilişsel gelişimi gelir. Son 10 yılda ki araştırmalar duygusal zekanın önemi ortaya koymasına rağmen biz neden çocuklarda bilişsel gelişimi her şeyin üstünde tutuyoruz?

Duygusal ve sosyal gelişimi desteklemek için ceza değil bedel olmalı.

Çocuklarda bedel ödeme problemin kendisinde olmalı. Örneğin; çocuk kalemlerini kırıyor, burada ödemesi gereken mantıklı bedel kalemsiz kalmak. Yani arıkovanına çomak soktunuz diye arının sizi sokması bir bedeldir, ceza değil! Siz çocuk kalemlerini kırdı diye TV izlememe cezası verirseniz işte bu ceza olur. Çocukta bir farkındalık ve sorumluluk duygusu yaratmaz.

Çocuğun yaptığı davranışın sonuçlarını yaşamasına izin verin.

Yanlış yapılan bir başka bir örnek ise; çocuk sabahları servisi kaçırıyor, sonucunda baba onu arabayla okula bırakıyor. Burada olan şey çocuk için bir bedel değil tam tersi babası bıraktığı için bir ödüldür. Yine başka bir örnek ,çocuk ödev yapsın diye anne: 'Benim için ödevini yapar mısın? 'diyor. Burada ödev çocuğun sorumluluğu ve anne burada sorumluluğu çocuktan alıp kendisine yüklüyor.

Davranış içselleşmez ise denetim bir yere kadar işe yarar.

Örneğin; çocuk yere çöp attı ve biz de kızdık ve yargımızı bildirdik. Ama çocuk birisi bakmıyorken çöpü yere atar! Çünkü kontrol mekanizması dış kaynaklı. Doğru cümle şu olabilir; “Yerlere çöp atmıyoruz. Çünkü çevre kirlenirse sağlıklı yaşayamayız.” Burada çocuğa kültür değerimiz ile problem davranışının bedelini yargılamadan aktardık. 

Bu yazıyı paylaşmak ister misiniz?
İlginizi Çekebilecek Benzer Yazılar