Diş fırçalama işlemi küçük yaşlardan itibaren düzenli olarak yapılması ve rutin haline getirilmesi gereken bir kişisel bakım ritüelidir. Yetişkinler bu konuda bilinçli olsa da özellikle çocukların diş fırçalaması için özel eğitimler verilmeli ve bu alışkanlığın yaşamına kazandırılması gerekir. Uzmanlara göre diş fırçalama, 6 ila 8 aylık arasında başlanmalıdır. Ebeveynler, bebeklerinin diş temizliğini bu aylar çerçevesinde öğünlerden sonra ve gece uyumadan önce çocuğun ağzını temizleyerek başlatmalıdır.

Bebeklerin diş fırçasına uygun bir ağız yapısı olmadığı için uzmanlar, nemli bir pamuk yardımıyla bebeklerin çiğneme yüzeylerini temizlemesini öneriyor. Çalışan anne ve babalar, yoğun iş temposunda ev ve iş arasındaki tempoda diş fırçalama eğitimini aksatabiliyor veya unutabiliyor. Bu noktada ebeveynler, bebek bakıcısı aracılığıyla bu eğitimin başlangıcını yapmalıdır. Bebek bakıcısı, bakmakla yükümlü olduğu bebeğin sadece yeme-içme-uyuma-oyun sürecinde değil eğitim ve sağlık sürecinde de aktif rol oynamalıdır. Bebek bakıcısı, her öğünden sonra ve bebeği uyutmadan önce pamuk yardımıyla dişlerin temizliğini yapmalı ve çocuğa bu alışkanlığın bir rutin olduğu imajını aşılamalıdır.

Çocukların ilerleyen dönemlerde diş fırçalama alışkanlığını tam anlamıyla kazanabilmesi için, mümkün olduğu kadar erken yaşlarda diş fırçalamaya başlaması gerekiyor. Bebeklerde gerçek bir diş temizliği için arka dişlerinin çıkması beklenmelidir. İlk kez diş fırçalama işlemi gerçekleştirildiğinde işlem zorlayıcı hatta bebek ve çocuklar için ağlamalı bir dönem oluşturur. Bunu daha kolay hale getirmek için oyun ablası yardımı alınarak eğlenceli bir öğretme süreci gerçekleştirilebilir. Oyun ablası, çocuklara öğrenmeleri gereken şeyi eğlenceli aktivitelerle çocuğa farkında olmadan öğrettiğinden diş fırçalama eğitimi aynı şekilde kolayca çocuğa aşılanabilir. Oyun ablası desteği ile çocuklar diş fırçalamanın eğlenceli ve aynı zamanda sağlık için gerekli bir işlem olduğunu daha kolay kavramaktadır. Oyun ablalarının çocuklar ile yapabileceği diğer aktivitelere de göz atmak için "Oyun Ablası Ne Yapar?" isimli makalemize göz atabilirsiniz.

Çocuk bakıcısı, diş fırçalama alışkanlığı olmayan çocuklara bu yönde eğitim verirken bunu öncelikle doğal bir biçimde gerçekleştirmelidir. Çocuğa bunun bir kural olduğunu katı bir şekilde hissettirmek yanlış sonuçlar doğurabilir. Çocuk bakıcısı, yemekten sonra dişlerini fırçalamaya gideceğini, fırçalamadan rahat etmediğini vurgulayarak diş temizliğini yapabilir ve sonrasında ne kadar sağlıklı ve rahat ettiğini söyleyerek çocuğun merakını cezbedebilir. İnatçı çocuklar, çocuk bakıcısı aracılığıyla gördükleri bu ritüeli bir noktadan sonra yine çocuk bakıcısının doğal bir şekilde yönlendirmesiyle alışkanlığa dönüştürebilmektedir. Bu aşamada yatılı bakıcı özellikle büyük bir rol üstlenmelidir. Zira uyumadan önce diş fırçalamak yorgun ve uykusuz gelmiş çocuklar için büyük bir külfetten başka bir şey değildir. Çocuklara birkaç dakika süren fırçalama sürecini kolayca yaptırmak yine yatılı bakıcı sayesinde gerçekleşir. Yatılı bakıcı veya ebeveynler, mutlak suretle çocuklara uyumadan önce diş fırçalamanın sadece birkaç dakika süren ve önem teşkil eden bir süreç olduğunu öğretmelidir.